Παραδείγματα νέων ποιητικών ειδών και συγγραφέων της ύστερης αρχαιότητας

 Αλφαβητάριο: οι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου 

Όλα το κείμενο εδώ μαζί με τη νεοελληνική μετάφραση.  

Ακροστιχίδες στη Νεοελληνική Ποίηση 

Λακτάντιος - Χριστιανός Κικέρων. Ήταν συγγραφέας της πρωτοχριστιανικής περιόδου, ο οποίος έγινε σύμβουλος του πρώτου χριστιανού Ρωμαίου αυτοκράτορα, Κωνσταντίνου Α', καθοδηγώντας τη θρησκευτική του πολιτική, ενώ ήταν και δάσκαλος του γιου του Κωνσταντίνου, Κρίσπου[1]. Λόγω της ρητορικής του δεινότητας ονομάστηκε από τους μεταγενέστερους ανθρωπιστές λογίους «Χριστιανός Κικέρων».

Τρεις Ιεράρχες της Δύσης: Αμβρόσιος (πατέρας της δυτικής υμνογραφίας), Αυγουστίνος (συγγραφέας των Εξομολογήσεων και της Πολιτείας του Θεού) και Ιερώνυμος (μεταφραστής της Αγίας Γραφής).

Όταν ο Ιουστινιανός επέβαλε την καταγραφή των νόμων στην ελληνική γλώσσα και καθιέρωσε την Ελληνική ως γλώσσα της διοίκησης, παύει να χρησιμοποιείται η Λατινική στο Βυζάντιο. Η Λατινική αποτελεί τη γλώσσα της λογοτεχνίας και της επιστήμης για τη Δύση, αλλά με τη σταδιακή καθιέρωση των εθνικών γλωσσών (ιταλική, γαλλική, αγγλική κλπ.) στη λογοτεχνική παραγωγή περιορίζεται η χρήση της Λατινικής σε επιστημονικά συγγράμματα και δοκίμια. Όμως αξίζει να σημειωθεί ότι με την πάροδο των αιώνων η Λατινική αποτέλεσε τον συνδετικό πνευματικό κρίκο μεταξύ των κρατών, ακόμα κι όταν πια δεν υπήρχε ρωμαϊκό κράτος και κάποια εθνικά κράτη υιοθετούσαν το επίθετο «ρωμαϊκός» για να υπογραμμίζουν τη σύνδεση και τη συνέχεια με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία.