Η ιστορία της λέξης INVICTUS

Μετάφραση google translate: Source ilovelanguages.com 

Το Invictus είναι μια λατινική λέξη που σημαίνει «ακαταμάχητος», "ανίκητος" ή «αήττητος». 

Από λατινικό ρήμα vinco, vici, victum, vincere που σημαίνει νικώ. Από εκεί βγαίνει η λέξη victory, νίκη. 

Συχνά χρησιμοποιείται ως σύνθημα ή κραυγή συγκέντρωσης, ειδικά ενόψει αντιξοοτήτων. Η λέξη invictus έχει χρησιμοποιηθεί ως σύνθημα από πολλούς ανθρώπους και οργανισμούς σε όλη την ιστορία. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως κραυγή μάχης από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α' κατά τη Μάχη της Γέφυρας Μίλβιαν το 312 Κ.Χ. Ο Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός Κικέρωνας χρησιμοποίησε επίσης τη λέξη invictus στις ομιλίες του. Πιο πρόσφατα, η λέξη invictus έχει χρησιμοποιηθεί ως σύνθημα από αθλητές, πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες. Για παράδειγμα, ο Αμερικανός Ολυμπιονίκης Μάικλ Φελπς χρησιμοποίησε τη λέξη invictus ως μάντρα του κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ χρησιμοποίησε επίσης περίφημα τη λέξη invictus σε μια ομιλία του κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. 

Η λέξη invictus μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει κάποιον ή κάτι που δεν έχει νικηθεί ή κατακτηθεί. Συχνά χρησιμοποιείται ως σύμβολο δύναμης και ανθεκτικότητας απέναντι στις αντιξοότητες. Στις 11 Δεκεμβρίου 2009, μια ταινία με το όνομα Invictus κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Στα λατινικά σημαίνει «Ακατακτημένος», που είναι τίτλος ποιήματος. Ένας κυρίαρχος τόνος είναι θετικός, αλλά υπάρχουν και ορισμένοι αρνητικοί τόνοι. Ο Νέλσον Μαντέλα διάβασε ένα ποίημα που έγραψε ο Γουίλιαμ Έρνεστ Χένλεϊ ενώ ήταν φυλακισμένος στο νησί Ρόμπεν της εποχής του απαρτχάιντ. Ο William Ernest Henley είναι γνωστός για το ποίημά του, Invictus, που σημαίνει «ακατάκτητος» ή «αήττητος» στα λατινικά. Ενώ ήταν φυλακισμένος στο νησί Ρόμπεν, ο Νέλσον Μαντέλα εμπνεύστηκε από το ποίημα «Invictus», το οποίο έγραψε. Το ποίημα γράφτηκε από τον Henley αφού έχασε ένα πόδι από επιπλοκές από τη φυματίωση, και ήταν εμπνευσμένο από την εμπειρία του. Μετά από χρόνια επώδυνης φυματίωσης (ΤΒ), ο William Ernest Henley (1849-1913) έγραψε τα λόγια του αθάνατου του (ανίκητος στα λατινικά) αφού ανακάλυψε την αθανασία του. Ως αποτέλεσμα αυτού του επαναλαμβανόμενου ισχυρισμού του εαυτού, επιβεβαιώνεται η αυτονομία του Henley. Το Invictus invictus είναι το κοινό δίκαιο του αποθανόντος. Το μυαλό μου στερείται συναισθημάτων. Μερικές φορές μεταφράζεται και ως θάνατος πριν από την ήττα. Στην τρίτη στροφή, ο ποιητής αναφέρει ότι πάντα υπήρχε ένα σκοτεινό μυστικό πίσω του. Παρόλα αυτά, δεν διστάζει ποτέ να ρισκάρει. Έχει αντιμετωπίσει κάθε απειλή ή δυσκολία στη ζωή του με θάρρος. Τα δάκρυα και η οργή αυτού του τόπου δεν ξεπερνιούνται. Παρομοιώσεις και μεταφορές υπάρχουν σε όλο το βιβλίο Ιθάκη. Κατά τη σύγκριση των χρωμάτων μαύρο και pit, οι παρομοιώσεις χρησιμοποιούν άμεσες συγκρίσεις. Μια νύχτα με σκέπασε είναι ανάλογη με μια νύχτα που καλύπτεται με κάτι άλλο. Τα κατεστραμμένα όνειρα της τύχης είναι η εικόνα του ξυλοδαρμού από ένα μπούκο, που είναι μια οδυνηρή και δύσκολη κατάσταση. Το «Invictus» είναι ένα ποίημα με ομοιοκαταληξία τεσσάρων τετραγωνικών δευτερολέπτων σε ιαμβικό τετράμετρο, που σημαίνει ότι κάθε γραμμή έχει τέσσερις παλμούς ή τονισμούς.

- - 

Invictus BY WILLIAM ERNEST HENLEY

Out of the night that covers me,

Black as the pit from pole to pole,

I thank whatever gods may be

For my unconquerable soul.



In the fell clutch of circumstance

I have not winced nor cried aloud.

Under the bludgeonings of chance

My head is bloody, but unbowed.



Beyond this place of wrath and tears

Looms but the Horror of the shade,

And yet the menace of the years

Finds and shall find me unafraid.



It matters not how strait the gate,

How charged with punishments the scroll,

I am the master of my fate,

I am the captain of my soul.

Google Translate 

Έξω από τη νύχτα που με σκεπάζει,

Μαύρη σαν το λάκκο από κοντάρι σε κοντάρι,

Ευχαριστώ όποιους θεούς κι αν είναι

Για την ακατανίκητη ψυχή μου.

Στο πεσμένο συμπλέκτη της συγκυρίας

Δεν έχω τσακιστεί ούτε έχω κλάψει δυνατά.

Κάτω από τα χτυπήματα της τύχης

Το κεφάλι μου είναι ματωμένο, αλλά δεν έχει σκύψει.



Πέρα από αυτόν τον τόπο οργής και δακρύων

αργαλειό αλλά η φρίκη της σκιάς,

Κι όμως η απειλή των χρόνων

Βρίσκει και θα με βρει απτόητο.



Δεν έχει σημασία πόσο στενή είναι η πύλη,

Πόσο φορτισμένος με τιμωρίες ο κύλινδρος,

Είμαι ο κύριος της μοίρας μου,

Είμαι ο καπετάνιος της ψυχής μου.